Mercedes-monteurs hebben geleerd om op hun hoede te zijn. Niet vanwege de gevaren van een pitstop, maar vanwege Kimi Antonelli. De kersverse wereldkampioen in de Formule 1 heeft namelijk een nogal ongebruikelijke gewoonte. Hij loopt op leden van zijn crew af, begroet hen en geeft hen, wanneer ze het het minst verwachten, een kneepje in hun tepels – dus niemand lijkt veilig te zijn!
Het is slechts een van de vele practical jokes waarmee de 20-jarige Italiaan een bijzondere band heeft opgebouwd met de mensen die aan zijn W17 werken. Maar achter dat kattenkwaad, dat ogenschijnlijk zo ver afstaat van het beeld van een wereldkampioen, schuilt iets dat veel belangrijker is. Succes heeft wortels die niet altijd zichtbaar zijn. Om die te begrijpen, moet je soms verder kijken dan wat er op de baan gebeurt.
In het geval van Antonelli betekent dat: luisteren naar de mensen met wie hij het werk, de druk en de emoties van een Grand Prix-weekend deelt. Hun verhalen schetsen het beeld van een jonge man die iets heeft verdiend wat zelfs een wereldtitel niet kan garanderen: het vertrouwen en respect van de mensen om hem heen.
Het is een relatie die zich op natuurlijke wijze heeft ontwikkeld, geworteld in een houding die Antonelli al lang vóór zijn komst naar de F1 heeft geleerd, toen hij zijn vader Marco vergezelde naar races met diens eigen team. Opgroeien tussen werkplaatsen en racecircuits leerde hem een waardevolle les: voordat je een coureur wordt, moet je eerst leren hoe je deel uitmaakt van een team.
"Wanneer hij de garage binnenkomt, is het echt een spektakel," zei Nathan Tupper, die aan de power unit van Antonelli's auto werkt. "Hij grijpt iedereen vast, knijpt mensen in hun tepels, geeft overal klappen en veroorzaakt over het algemeen chaos. Aan het eind van de dag is hij 20 jaar oud. Dat is gewoon Kimi." Ash Jones, de tweede senior monteur aan Antonelli's auto, is het daarmee eens: "Er zijn zoveel practical jokes dat het moeilijk zou zijn om ze allemaal op te sommen. Hij komt langs, zegt hallo en geeft je dan een kneep. Zo maakt hij grapjes met ons. Hij vindt het fijn om met iedereen een goede band te hebben, samen te lachen en plezier te maken."
De grappen stoppen niet eens wanneer de omstandigheden maximale concentratie lijken te vereisen. Tom Mason, Antonelli's eerste monteur, heeft het ontelbare keren gezien: "Ik moet altijd lachen als ik zie hoe hij zich klaarmaakt om voor de kwalificatie in de auto te stappen. Hij is nog steeds grapjes aan het maken, grijpt de jongens vast, kietelt ze. Zelfs wanneer de druk enorm is, staat hij daar plezier te maken. Hij is ongelooflijk ontspannen."
De coureur die op het circuit zo’n opmerkelijke volwassenheid heeft getoond, is dezelfde jongeman die, zodra hij de garage binnenloopt, verandert in een 20-jarige die graag wat plezier maakt.
Verjaardagen zijn nog zo’n moment waarop de Mercedes-monteurs op hun hoede moeten zijn, want Antonelli heeft een traditie geïntroduceerd waarbij hij zijn collega’s viert door hun gezichten met slagroom te bedekken. Callum Wooldridge, die aan de voorkant van Antonelli’s auto werkt, legde uit waarom dit ritueel zo populair is geworden binnen het team.
"Wanneer je in de Formule 1 werkt, ben je zoveel tijd van huis dat het soms gebeurt dat je je verjaardag viert tijdens een Grand Prix-weekend,” zei hij.
George Russell, Mercedes, Andrea Kimi Antonelli, Mercedes, Toto Wolff, Mercedes
"Het is niet altijd gemakkelijk. Soms mis je het echt om thuis te zijn. Kimi is begonnen met dat gedoe waarbij mensen slagroom in hun gezicht krijgen, en ik denk niet dat er veel andere garages in de paddock zijn waar zoiets gebeurt. Het is grappig. Het overkwam mij op mijn verjaardag in september vorig jaar."
De praktische grappen hebben geholpen een omgeving te creëren waarin de relatie tussen de coureur en zijn crew ongewoon hecht is geworden. "Het is een van de beste sferen die ik ooit heb meegemaakt in het werken met een coureur," zei Jones. “Bij Kimi voel je je volledig op je gemak. Het is alsof je praat met een van de jongens met wie je elke dag werkt. Er is geen ongemakkelijkheid, geen spanning wanneer je met hem spreekt."
Antonelli's race-engineer Peter Bonnington moedigt dat gevoel van vertrouwdheid actief aan. "Bono moedigt ons aan om met hem om te gaan, om samen te lachen," legde Mason uit. "Kimi is heel benaderbaar en maakt graag grapjes met de jongens. Het is echt een fijne omgeving om in te werken."
De vroege tests, de crashes en het kind met de blauwe pet
Om een andere kant van Antonelli te ontdekken, moeten we teruggaan naar 2024, toen Mercedes begon met het testprogramma dat bedoeld was om hem voor te bereiden op zijn F1-debuut. Franck Bougeard was een van de monteurs die bij die sessies betrokken waren, en zijn eerste ontmoeting met Antonelli vond plaats in het voorjaar, tijdens een test in Oostenrijk. Kimi was pas 17 en droeg een blauwe pet, waaronder een nogal wilde bos haar uitstak.
"Ik herinner me al dat haar dat onder zijn pet vandaan kwam, een beetje rommelig," zei Bougeard met een glimlach. "Hij zag er echt uit als een klein kind. En daar stond hij dan, op het punt om in een Formule 1-auto te rijden."
Bougeards herinneringen omvatten ook Antonelli's vroege crashes, terwijl de jonge Italiaan de grenzen van een F1-wagen begon te verkennen. "In Abu Dhabi crashte hij en beschadigde hij het chassis. Gelukkig hadden we een reservechassis meegenomen, iets wat we bij die tests bijna nooit doen," zei hij. "Ik weet niet eens waarom we het hadden meegenomen, maar godzijdank hadden we het, want we hadden het nodig."
Daarna kwam Monza, en opnieuw een ongeluk. "Op dat moment begon ik te denken: ‘Geweldig, elke keer dat deze jongen de garage verlaat, gaan we uiteindelijk een chassis moeten vervangen!’," voegde hij eraan toe. "Hij was erg snel, maar soms pushte hij te hard. Hij moest leren waar de limiet van de auto lag, en een paar crashes maakten deel uit van dat proces. Dat is precies waarom we daar waren: om hem de kans te geven te leren."
Antonelli crashed on his F1 session debut in Monza, 2024
Na zijn ongeluk op Monza keerde Antonelli zichtbaar overstuur terug naar de garage vanwege het extra werk dat hij had veroorzaakt. "Hij bleef maar zijn excuses aanbieden," herinnerde Bougeard zich. "Hij zei steeds hoe erg hij het vond dat hij de auto alweer had vernield. Ik zei hem dat het geen probleem was en dat het belangrijkste was dat hij in orde was. Daarna vroeg ik hem: 'Wat zei je vader?'"
Kimi's antwoord is de monteur sindsdien altijd bijgebleven. "Hij gaf me een half uur lang op mijn kop!", zei hij. Bougeard wilde ook weten hoe Antonelli's moeder had gereageerd. Kimi legde uit dat ze vreselijk geschrokken was, tot tranen toe.
Hier was dus een tiener die al in staat was om in een F1-auto te rijden, maar die nog steeds te maken had met gezinssituaties die voor talloze jonge mensen herkenbaar zijn. Zijn vader die hem de les las, zijn moeder die zich zorgen om hem maakte, en Kimi die terugging naar de monteurs om zijn excuses aan te bieden.
Maar Marco Antonelli speelt ook een rol in een andere gedenkwaardige episode: tijdens een test in Abu Dhabi, nadat hij had gehoord dat zijn zoon in de vangrails was gecrasht, rende hij naar de plaats van het ongeluk en stak daarbij zelfs het circuit over om hem te bereiken. "Marco was aan de andere kant van de baan. Toen Kimi crashte, ging hij meteen op weg om bij hem te komen," zei Bougeard. "Ik moest hem daarna aanspreken. Ik zei: 'Marco, hier zijn professionals, hier zijn ambulances. Het laatste wat ik wil, is dat jij door een ambulance wordt aangereden terwijl je het circuit oversteekt!'"
Marco gaf toe dat hij fout zat. Maar die vroege crashes zijn meer dan alleen maar amusante herinneringen. Tom Mason herinnerde zich dat toen Antonelli begin 2025 bij het Mercedes-raceteam kwam, een van de grootste zorgen van de jonge coureur was dat hij zijn monteurs te veel werk zou bezorgen.
“Telkens wanneer hij een fout maakte, voelde hij zich daar ongelooflijk slecht over,” zei Mason. “Hij bleef zich verontschuldigen voor de schade aan de auto en voor al het werk dat hij ons had bezorgd. Uiteindelijk zei ik tegen hem dat hij zich daar geen zorgen meer over moest maken.”
Mason herinnerde zich precies wat hij wilde dat de jonge coureur begreep. “Ik zei tegen hem: ‘Je hoeft je niet tegenover ons te verontschuldigen. Als er iets misgaat, hoef je je geen zorgen te maken over de auto of over het werk dat wij moeten doen. Wij doen ons werk met plezier. Zolang jij alles geeft wat je in je hebt, zullen wij precies hetzelfde voor jou doen.’”
Antonelli endured many a tough lesson before becoming world champion
Er was onvermijdelijk enige onzekerheid voordat Antonelli arriveerde, aangezien Mercedes afscheid nam van Lewis Hamilton na een uiterst succesvolle samenwerking en zijn auto toevertrouwde aan een 18-jarige rookie.
"We wisten eigenlijk niet goed wat we konden verwachten," gaf Mason toe. "We hadden zo veel jaren met Lewis gewerkt en kenden zijn gewoontes door en door. Met Kimi zou alles nieuw zijn. Ik vroeg me af hoeveel ongelukken hij misschien zou hebben, hoe lang het zou duren voordat hij zich zou aanpassen en hoeveel extra werk hij voor ons zou kunnen veroorzaken."
Er waren moeilijke momenten, vooral tijdens het seizoen van 2025. Maar Mason benadrukte dat Antonelli zelfs op zijn diepste punten nooit spanning de garage in bracht.
"Spa was bijzonder moeilijk voor hem," voegde hij eraan toe. "Maar we waren niet boos. Als er al iets was, dan hadden we medelijden met hem, omdat we konden zien hoeveel hij leed. Hij was zo jong en droeg een enorme hoeveelheid druk op zijn schouders."
Maar één eigenschap heeft Antonelli's eerste monteur in het bijzonder geïmponeerd: zijn vermogen om teleurstelling snel achter zich te laten.
"Hij kan een verschrikkelijk weekend hebben, of een trainingssessie waarin alles misgaat," zei hij. "Wanneer hij uit de auto stapt, is hij boos. Dat kun je heel duidelijk zien. Maar de volgende keer dat je hem ziet, is hij al helemaal anders. Hij komt terug in de garage vol enthousiasme, klaar om opnieuw te beginnen. Hij draagt die negativiteit niet met zich mee. Het is bijna alsof hij elke keer weer vanaf nul begint."
Voor Mason maakt die houding een aanzienlijk verschil in de manier waarop het team functioneert.
"Als een coureur voortdurend slechtgehumeurd is, gaan de mensen die met hem werken zich uiteindelijk ook zo voelen," beweerde hij. "Bij Kimi is het precies het tegenovergestelde. Hij is zo positief dat zijn enthousiasme aanstekelijk werkt op iedereen. Voor mij, die het werk van de jongens moet coördineren, is dat een ideale situatie."
Twee dagen om ieders naam te leren
Er is nog een detail waar alle vijf de monteurs het over eens zijn: Antonelli kent de mensen die aan zijn auto werken persoonlijk, en hij leerde hun namen opmerkelijk snel. "Dat is een van de dingen die mij het meest hebben geïmponeerd," zei Ash Jones. "Hij kent iedereen in de garage. Niet alleen hun namen, maar ook details over hun privéleven. Als je hem iets over jezelf vertelt, onthoudt hij het." Tom Mason herinnerde zich een voorval uit de tijd voordat Antonelli zich officieel bij het raceteam aansloot. "Toen we hoorden dat Kimi eraan kwam, sprak ik met Rosa, zijn persvoorlichter," zei hij. "Ik stelde voor om iets te organiseren zodat we hem allemaal konden leren kennen. Rosa vertelde me dat Kimi erg enthousiast was over het idee, maar eerst wilde hij iets doen met de jongens die tijdens de tests met hem hadden gewerkt."
Andrea Kimi Antonelli, Mercedes
Antonelli was vastbesloten de mensen niet te vergeten die hem in de voorgaande maanden hadden begeleid. “Hij was zich daar heel bewust van,” zei Mason. “Hij wilde er zeker van zijn dat hij eerst afsprak met de mensen van het testprogramma, de jongens die tot dat moment aan zijn zijde hadden gestaan. Daarna zou hij de rest leren kennen.” En toen hij uiteindelijk in de garage van het raceteam aankwam, verliepen de introducties opmerkelijk snel. “Na een paar dagen kende hij ieders naam al,” voegde Mason eraan toe. “En dat is ongelooflijk als je bedenkt hoeveel hij tegelijkertijd moest leren: een nieuwe auto, hoe het team werkte, alle procedures, samenwerken met de engineers. Toch vond hij nog steeds de tijd om iedere afzonderlijke persoon te leren kennen.”
Het is een houding die door de hele familie Antonelli lijkt te lopen. Nathan Tupper legde uit dat Marco ook een spontane, hartelijke band met de monteurs had opgebouwd. “Je bent aan het werk en ineens komt er iemand naar je toe die je van achteren een knuffel geeft. Je draait je om en ontdekt dat het Marco is,” zei hij. “Zo is hij nu eenmaal. Het is een heel open, warme familie. Ze geven je het gevoel dat je deel uitmaakt van hun wereld.”
Callum Wooldridge herinnerde zich de jonge coureur die hij begin 2025 voor het eerst ontmoette: “Hij was nog een beetje verlegen en had tijd nodig om zijn plek te vinden. Naarmate de maanden verstreken, stelde hij zich steeds meer open. Vandaag de dag is hij helemaal niet meer verlegen. Hij maakt grapjes met iedereen. “Maar in wezen is hij nog steeds dezelfde persoon. Hij heeft alleen geleerd zich thuis te voelen. Hij maakt nu deel uit van de familie. Hij gedraagt zich precies zoals de rest van ons. En het mooie is dat zijn houding niet verandert afhankelijk van de resultaten. Of hij nu een goede dag of een slechte dag heeft gehad, is hij altijd dezelfde jongen.”
Melbourne: Toen de monteurs een wonder verrichtten
Toch bestaat het leven in de Mercedes-garage niet alleen uit grappen en gelach, want Jones haalde terug wat er in Melbourne gebeurde aan het begin van het seizoen 2026. Antonelli had zijn auto tijdens FP3 zwaar beschadigd, waardoor de monteurs tegen de klok moesten racen om hem op tijd klaar te krijgen voor de kwalificatie.
"Na de kwalificatie ben ik met hem gaan praten," zei Jones. "Hij zei tegen me: 'Ik heb geen idee hoe jullie het voor elkaar hebben gekregen om mijn auto weer de baan op te krijgen.' Hij kon het oprecht niet geloven!"
Daardoor maakte Antonelli's tweede plaats op de grid de dag nog specialer.
"Hij was ons ongelooflijk dankbaar voor wat we hadden gedaan. Hij bleef ons maar bedanken," zei hij. "Dat is iets wat me echt is bijgebleven."
Het is een voorval dat helpt verklaren hoe persoonlijk de Mercedes-monteurs Antonelli's reis naar het wereldkampioenschap hebben beleefd.
"Als Kimi een slechte dag heeft, voelen wij ons ook slecht," zei Wooldridge. "Of het probleem nu aan hem ligt of dat de auto niet goed is, maakt eigenlijk niet uit. We staan zo dicht bij elkaar dat we allemaal samen door dezelfde emoties gaan. Het is alsof je in een achtbaan zit."
Antonelli's crash during FP3 in Melbourne
Voor Jones kwam het keerpunt in zijn overtuiging dat Antonelli daadwerkelijk het wereldkampioenschap kon winnen in Monza, waar de Italiaan op sensationele wijze naar de overwinning vocht vanaf de 19e plaats op de grid.
Wooldridge koos ondertussen voor Austin, waar Antonelli een onverwachte poleposition omzette in een overwinning die met opmerkelijke volwassenheid werd behaald.
De meest levendige herinnering van Nathan Tupper is de emotie van Antonelli's eerste Grand Prix-overwinning in China - de race na Australië - terwijl Bougeard, die Antonelli voor het eerst ontmoette toen hij nog een tiener was en zijn eerste stappen zette in een F1-auto, liever naar de hele reis kijkt.
"Het is ongelooflijk om te bedenken hoeveel hij in zo'n korte tijd is gegroeid," zei hij.
"We wisten dat hij talent had, maar ik had nooit gedacht dat hij zo ver zou komen, zo snel."
Een wereldkampioen die nog steeds een kind in hart en nieren is
Er is één opmerking van Bougeard die Antonelli misschien beter samenvat dan welke andere ook. “Het is moeilijk om hem niet aardig te vinden,” zei hij. “Zelfs als je op een ochtend wakker zou worden met het gevoel dat je die dag echt geen zin had om Kimi te verdragen, verander je van gedachten zodra je hem ziet. Hij heeft een geweldig gevoel voor humor en plaagt mensen graag. Hij geeft je het gevoel dat hij oprecht geniet van wat hij doet.”
Antonelli’s verhaal zit vol contrasten. De jongen met het warrige haar die opdook voor zijn eerste F1-tests. De jonge coureur die zich uitvoerig verontschuldigde nadat hij een chassis had vernield, terwijl zijn vader hem de les las en zijn moeder zich zorgen om hem maakte. En de 20-jarige die nu de jongste wereldkampioen is, maar nog steeds door de garage rondloopt en praktische grappen uithaalt met zijn monteurs.
Antonelli is volwassen geworden. Hij heeft geleerd met druk om te gaan en heeft gezag verdiend binnen het team, zonder de spontaniteit te verliezen die hem kenmerkte toen hij zich voor het eerst aansloot bij het Mercedes-programma. Zijn monteurs hebben een buitengewoon talent zien groeien. Ze hebben zijn auto’s na ongelukken weer opgebouwd, zijn teleurstellingen gedeeld, zijn eerste overwinningen gevierd en de spanning van een kampioenschapsstrijd meegemaakt die slechts enkele maanden eerder nog onmogelijk had geleken.
Toen kwamen op zondagavond in Mexico-Stad de omhelzingen en de tranen. Het was niet simpelweg de vreugde van een team dat een wereldkampioenschap vierde. Het was de emotie van mensen die een jonge man hadden zien opgroeien, hem hadden leren kennen en onderweg oprecht aan hem gehecht waren geraakt. De wereldtitel is slechts de volgende stap op die reis.
Nhận xét
Đăng nhận xét